Uzun zaman görmezden geldikten sonra bir zaman da gözlerimizi kaçırdığımız çürümüş cesetler çöplüklerden yoklama veriyor.
Partili Hüseyin diyor ki uzanan bu elleri tutalım, yoksa kolları köpekler kapıyor.
Toprağa sızan kanı enlem upuzun gözyaşlarını boylam alıyoruz. Noktaları birleştiriyoruz. Sizi bizi hepimizi damıtıp bir koyu neftle haritamızı çiziyoruz.
Define değil hazine onlar diye sözümüzü ütüleyip anneler, kardeşler, sevgililer ve çocuklar peşimizden geliyor. Hep beraber ölülerimizin kalan kol ve bacaklarını da koparan bir kepçeyi evcilleştirmeye çalışıyoruz.
Parçalanmış pabuçlarla köy köy dolanan annelerinin bulamadığı 90ların kötü çocukları, dere içlerinden, kuyu diplerinden, bahçelerden ve harabelerden sobe diyecek mi sonunda? Bekliyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder